Situatieschets: zittend voor de moskee in Medan terwijl de moëddzin juist zijn gebeden begint te zingen.
Ben nu al een goede maand aan het reizen in landen waar de Islam sterk vertegenwoordigd is. Hier ervaar je dat geloof natuurlijk helemaal anders dan thuis. Ik moet opletten hoe ik het verwoord, maar bij ons heeft de Islam soms toch meer een negatieve connotatie. We associeren het maar al te vaak met desintegratie, problemen en soms zelfs extremisme. Aangezien ons geloof alsmaar meer verdwijnt, denk ik dat het ook begrijpelijk is dat we het soms moeilijk hebben om een sterke godsdient vol regels als de Islam te begrijpen.
Versta me niet verkeerd, ik sta niet op het punt om me te bekeren :-) maar ik begin het wel meer te begrijpen. Het samenhorigheidsgevoel, de hoofddoek, het samen bidden, samen eten voor en na zonsondergang tijdens ramadan, de gebeden van de moëddzin weerklinkend door de hele stad, de moskee als centraal punt, ...
En ok, er zijn extremisten in alles, maar in het algemeen, staan ze wel open voor andere overtuigingen en geloven. Kijk maar hoe ze in Maleisië zonder problemen samen leven met Chinezen en Indiërs, hoe ze in Indonesië zonder problemen (in de meeste steden) eten en drinken serveren aan toeristen tijdens ramadan, hoe gastvrij ze zijn ten opzichte van ons, ...
Het onderwerp stond natuurlijk al meerdere malen ter discussie rond de tafel der backpackers. Het is ook enorm afhankelijk van de plaats waar je bent. Sommige steden zoals Dumai in Indonesië loopt vol zombies tijdens de dag omdat ze zo streng zijn voor zichzelf, in andere steden nijpen ze wel eens een oogje dicht-vooral roken kunnen ze moeilijk laten. Er is ook veel sprake van sociale controle. In vele gevallen is er geen sprake van persoonlijke keuze. Je wordt er gewoon in geboren. Je bent moslim en het maakt niet uit wat je zelf denkt, je doet mee aan de ramadan. Ik leerde een zweeds meisje kennen die een vriend had in Maleisië. Eten bestellen voor haar vriend ging niet, want ze hadden het allemaal wel door.
Enjah ze vasten om hun lichaam en geest te reinigen en uit solidariteit voor de armen, maar s'avonds is het wel feest en proppen ze zichzelf vol. Dus heeft het dan echt wel nut? Is een maand detoxation en sober eten dan niet logischer?
Ochja, het fijne weet ik er ook nog niet echt van. Wou jullie gewoon even een bedenkingetje geven. En geen zorgen, nu stop ik over de ramadan. Ben er gelijk wel onder de indruk van, want kan er blijkbaar niet over zwijgen.
En nu heb ik het enkel over de Islam, wacht tot ik me verdiep in het boedhisme en hindoeïsme :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten