Je leert hier zoveel mensen kennen. En elke keer opnieuw moet je afscheid nemen. Je weet dat op voorhand dus je creëert een soort beschermingsmechanisme. Je probeert je niet te veel te hechten.
Soms zijn het losse contacten, mensen met wie je gewoon een leuke babbel had, dan is afscheid nemen niet zo erg. Soms gaan de contacten iets dieper, zoals met Morgan en Bianca. Afscheid nemen is dan moeilijker. Maar als je beiden van Europa bent is het toch cava want als je elkaar echt opnieuw wilt zien, dan is het zeker mogelijk. Het is anders als je locals wat beter leert kennen.
Vanmorgen afscheid genomen van de gidsen. En het deed me echt iets, omdat ik bijna zeker weet dat ik hen nooit meer terug zie. En dan vragen ze wanneer ik terug kom... Kmoet zeggen dat ik wel al aan het denken was hoor "mss kan ik aan het einde nog eens terug komen.." Maar dat is dan weer een vlucht heen en terug...
En het is tegelijkertijd afscheid nemen van Sumatra, want morgen vlieg ik naar Sulawesi. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik het even moeilijk had. Thailand en Maleisië verlaten was geen probleem. Ik had het daar wel gezien. Maar Sumatra...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten